حالت چطور است؟این روزها بیشتر از ساعت های همیشگی زندگی ام دلتنگت شده ام. نمی دانم چرا هر چه سعی می كنم كه زود به زود سراغت را بگیرم و برایت نامه ای بنویسم نمی شود.نمی دانم...شاید خودت نمی خواهی؟ در ست است...؟؟اگر اینطوری است كه دیگر باید بروم وخودم را میان تمام دلتنگی ها پنهان كنم.اما تو را می شناسم

ﭘﻨﺠﺸﻨﺒﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﻟﻢ ﺑﺮﺍﯼ ﺁﻥ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺩﯾﮕﺮ ﻧﺪﺍﺭﻣﺸﺎﻥ ﺗﻨﮓ ﺍﺳﺖ ... ﭘﻨﭽﺸﻨﺒﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺟﺎﯼ ﺧﺎﻟﯽﻋﺰﯾﺰﺍﻥ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﻪ ﺧﺎﮎ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﺍﻡ ﻣﯿﮑﻨﺪﭘﻨﺠﺸﻨﺒﻪ ﻭ ﺑﻮﯼ ﺣﻠﻮﺍﯼ ﺧﯿﺮﺍﺕ …ﯾﺍﺩ ﺁﺩﻡ ﻫﺎﯼ ﺭﻓﺘﻪ ...ﻃﻌﻢ ﺗﻠﺦ ﯾﮏ ﻓﻨﺠﺎﻥ ﻗﻬﻮﻩ ﻓﻮﺭﯼ …ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻻﮐﺮﺩﺍﺭ ...ﭘﻨﺠﺸﻨﺒﻪ ﻭ ﭘﺮﺳﻪ ﻫﺎﯼ ﺑﯽ ﻫﺪﻑ …ﻏﺮﺑﺖ ﮐﻮﭼﻪ ﻫﺎﯼ ﺗﺎﺭﯾﮏ ﻭ ﺣﻠﻖ ﺁﻭﯾﺰ ﮐﺮﺩﻥ ﯾﮏ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻭ ﻧﻔﺮﻩ ﺍﺯ ﺗﯿﺮ ﭼﺮﺍﻍ ﺑ

یعنی جوری آدمو نسبت به یه چیز منصرف میکنی که آدم کلا نظرش عوض میشه ترجیح میده دیگه بهش فکرم نکنه چه برسه به اینکه بخواد حرف بزنه دلیل بیاره توجیه کنه و...نمدونم...شاید اینم یه امتحانه...فک میکنم چن روز دیگه با دلیل میحرفم